μα γιατρέ εγώ είμαι ο pagliacci
1.
Κυρία Γ
Τα θερμα μου συλλυπητηρια για τον συζυγο σας.
Σας ξερω φυσιογνωμικα οπως και τον συζυγο σας, ηξερα. Λυπηθηκα που εφυγε τοσο νεος ηταν τραγικο για σας ποσο για το παιδι σας. Συγνωμη που θα σας κουρασω λιγο απλα πηρα το θαρρος να σας γραψω μονο και μονο που εμαθα οτι ο συζυγος σας ηταν αθεος οτι αυτη η ψυχη εφυγε αθεη.Εγω που σας γραφω ειμαι η πιο αμαρτωλη ψυχη πιστεψε με. Προσπαθω να επανορθωσω και να ειμαι κοντα στο Θεο. Διαβαστε σας παρακαλω την Αγια Γραφη ολη και θα καταλαβετε τι εννοω. Ειμαστε τυχεροι που εχουμε μια τοσο ζωντανη θρησκεια που μιλαει με θαυματα και μαρτυριες ανθρωπων ποσο μαλιστα τα ιερα βιβλια. Βαλτε τον Χριστο μεσα σας στο σπιτι σας και δεν θα ειστε μονη. Δεν ξερτε τι περνα η ψυχη οταν φευγει απ’το σωμα συμφωνα με μαρτυρια του Κ. Αιτωλου και Αγ. Αντωνιου αλλιμονο οταν ειναι Αθεη! Προσευχηθειτε να ελλεησει του συζυγου σας ο Θεος οσο μπορειτε. Μην γυριζετε την πλατη σας στο Χριστο διδαξτε το παιδι σας αγαπη, ταπεινοτητα πιστη τηρηση των εντολων του Θεου και υπομονη. Και θα δειτε ποσο θα σας αγκαλιασει ο Χριστος!
Καλη χρονια να εχετε
με υγεια ευημερια παντα
το 2012
Με ταπεινοτητα
μια αμαρτωλη ψυχη.2.
Το να χάνεις ένα κομμάτι από την ψυχή σου είναι σαν να είσαι μισός, έρμαιο στην δυστυχία. Η είδηση της απώλειας του Νίκου τάραξε συνθέμελα την ζωή των ανθρώπων που τον αγαπούσαμε. Όταν χάθηκε ο αδελφός του (ο παππούς μου) χάσαμε την γή κάτω από τα πόδία μας. Μπορεί να έκλεισε ο κύκλος δύο αδελφών, αλλά αυτοί οι δυο Θα συναντηθούν… όπως παλία… στην ουράνία Πάτρα. Αδέλφία ήταν. Είχαν το ιδίο αίμα. Ίσως αυτό να είναι μία ευκαιρία για να ξανασυναντηθούν. Ο Θάνατος του ενός τους χώρισε. Ο Νίκος ήταν λεβέντης, ήρωας στην ζωή. Έφυγε από τον κόσμο μαχητής, όρθιος, λεβέντης, με αξιοπρέπεια. Έφυγε με τον Θόρυβο αυτών που τον αγαπούσαν. Ήταν επαναστάτης και ιδεολόγος στην ζωή. Μπορεί να μην νίκησε τον Θάνατο, αλλά τουλάχιστον κέρδισε την ζωή και αυτό είναι πολύ σημαντικό. Στεναχωριέμαι γιατί δε τον γνώρισα σε βάθος. Μου θύμιζε όμως τον παππού μου, που τόσο άδικα έχασα. Ήταν και οι δυό λεβέντες. Ήταν γεροί σαν τις αιωνόβιες ελιές. Θα τους θυμόμαστε πάντα με νοσταλγία. Μπορεί να μην τον γνώρισα σε βάθος, αλλά τον θαύμαζα. Ήθελα μιας και εγώ ασχολούμαι με την λογοτεχνία και την ποίηση να μιλήσω μαζί με αυτόν που ήταν στην τέχνη.
Τα θερμά μου συλλυπητηρία για τον επαναστάτη της ζωής. Να περάσει γρήγορα ο πόνος. ΘΑ ΤΟΝ ΘΥΜΑΜΕ ΠΑΝΤΑ.
January 21, 2012 at 1:19 am
ψαρωτικό ποστ