κοψοχολή

βουίζουν τα έντομα
κι ο κόκκινος τοίχος τρίζει
ο ασθενής στην οδοντιατρική καρέκλα βουίζει τα έντομα
το στόμα του ορθάνοιχτο τα μάτια του κλειστά
εύχεται να μην τελειώσει ποτέ αυτή η εγχείριση που βουίζει τα έντομα
πίσω απ’ τον κόκκινο τοίχο κάτω απ’το σεμεδάκι στην αντανάκλαση μαχαιριών του βουτύρου
βουίζουν τα έντομα και τα χέρια του γραπώνουν την καρέκλα πιο σφιχτά
“δεν μέχουν ξανατροχίσει με τόσο μαλακά εργαλεία” λέει
και ο γιατρός με τα λαμπερά μάτια σκύβει λίγο πιο χαμηλά και βουίζει τα έντομα
“καλύτερα να σκεφτείτε κάτι άλλο” προτείνει
ο κόκκινος τοίχος τρίζει και ο ασθενής πολύ θά ‘θελε ένα σεμεδάκι να χαϊδεύει
στο τέλος σκουπίζει τα σάλια του ανοίγει τα μάτια κοιτάζει έξω τη νύχτα που βουίζει τα έντομα
λέει “πολύ θα ήθελα να σε δώ απόψε που ο σατανάς ακονίζει τα δόντια του”
γυρνάει στον γιατρό και ψελλίζει “όλο καλαμπούρια είμαι απόψε” και βουίζει τα έντομα.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: