a dream of water

πες μου ξανά
ποιός θυμάται πλέον εκείνη την πόλη;
τα παιδιά μας άφησαν
να τριγυρνάμε κάτω από κτίρια που πέφτουν
κάθε μέρα
λίγο-λίγο
ποιός θυμάται πλέον εκείνα τα παιδιά;
ξανά
τι;
έναν χορό πάνω σε ξύλινο πάτωμα
έναν χορό σαν σούρσιμο
τέσσερα σώματα μπλεγμένα σε ένα κρεβάτι
ένα φωτιστικό που αναβόσβηνε νευρικά στο σαλόνι
ένα μπαλκόνι που κόντεψε να πέσει πάνω τους αλλά γλίτωσαν
μας άφησαν
να πετάμε κονσερβοκούτια στη θάλασσα
στη σιδερένια θάλασσα
και να περιμένουμε να τα επιστρέψει το κύμα στα πόδια μας
και εκεί στην παραλία
υπήρχε μια φωτιά και διάφορες φιγούρες
όπως κι εμείς χωρίς μάτια
και εκεί κάθε βράδυ
λέμε ό,τι θυμόμαστε από εκείνα τα παιδιά
που μας άφησαν σε αυτή την πόλη που βουλιάζει και δεν
κοίταξαν ποτέ πίσω

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: