Archive for July, 2013

kalokairaki redux

Posted in Uncategorized on July 27, 2013 by little percussionist derrida

diavazei selides oloklhres alla kati diafeugei, panta kati diafeugei, as mhn vrethei pote. stazei idrotas stis selides, as euxithoume kai gia alla ygra. oloklires selides gia na sou poun ola anaferontai se ola ta ypoloipa h’ tipota den anaferetai se tipota. den einai fetix, den einai xompi, den einai intellektsoual aunanismos alla den ginetai na einai kai entelws alitheia. den emathe trampala, den emathe isorropia, tessera meli kakorammena me spagko opote otan perpataei moiazei me autes tis koukles pou sou dinoun tin entypwsh oti den tha mporousan pote na stathoun orthies. vevaia to pio tromaxtiko, kontra se kathe provlepsi kapos stekontai. isos kai to pio anakoufistiko. an koitaksw kala ta podia mou nomizw oti tha xathei h pseudaisthisi kai tha pesw. as euxithoume na mi vrethei pote auto pou diafeugei, h’ an vrethei na einai mesa apo kathrefti.

λογοτεχνία τρόμου

Posted in Uncategorized on July 27, 2013 by little percussionist derrida

Μπορεί κανείς να είναι σίγουρος πως βρίσκεται μπροστά σε κάτι πραγματικό μόνο όταν δεν έχει λάβει χώρα αυτό το είδος διπλασιασμού, με άλλα λόγια, μόνο όταν το αντικείμενο δεν είναι περικυκλωμένο από λεκτικές σκιές του εαυτού του. Αν μπορείς να μιλήσεις για κάτι, είναι εξ ορισμού ψευδές – έχει ήδη μεταφραστεί σε ένα είδος απο-πραγματοποιημένης φλυαρίας. Και αν είναι αληθινό, ή αν είναι Πραγματικό, τότε δεν μπορείς να μιλήσεις για αυτό, ή τουλάχιστον δεν μπορείς να μιλήσεις για αυτό νηφάλια και συνεκτικά. Σε αυτή την περίπτωση όμως, τα μόνα πράγματα που μπορούν να θεωρηθούν Πραγματικά είναι αυτά που αντιστέκονται στην ονομασία – αυτά τα τερατουργήματα που αποθαρρύνουν την εκ γενετής ετοιμολογία μας – δηλαδή ό,τι χειρότερο: οι διαστροφές, τα σκισίματα, τα πιο φριχτά ρήγματα. Σχεδόν τα πάντα μπορούν να ρουφηχτούν στην τάξη της γλώσσας, αλλά κάποια πράγματα δεν μπορούν. Αυτά που απομένουν, είναι το πραγματικό: το ανείπωτο, το ακατανόμαστο, το ανεκδιήγητο.

 

Nicole Brossard – Ένα ακριβοπληρωμένο ραβδί

Posted in Uncategorized on July 13, 2013 by little percussionist derrida

(μτφ. δική μου)

(γι’ αυτήν άγγιγμα σημαίνει φαράγγι. Στην άλλη μεριά
το τέχνασμα λαγοκοιμάται μέσα στην πρασινάδα. Η σκιά ακολουθεί
ώρα με την ώρα κενή και ζοφερή και με καλούν μπροστά τους)
……………………………………………………….ραμμένη πάνω στην πρόταση
μια μεγάλη μακρινή περίοδο να κρεμάσω στην κοιλιά μου κρυμμένες παράλληλες
εικόνες και τατουάζ ηλικία που υπαινίσσεται το νύχι που χαράζει
το μηρό την κοιλάδα ανάβουν

το σώμα τολμάει τρυφερά
ναρκωτικό που κλέβει το νόημα της
το δέρμα της στο χρώμα του πορτοκαλιού και της ελιάς
η υφή της σαν ζευγάρι σε επίθεση
(τα υπογραμμίζεις με ένα πέρασμα
σαν το κρεβάτι κάτω απ’ το βάρος τους
απ’ την ηδονή τους)

……………………….και κατάδυση
κι έτσι σώμα με σώμα μέσα στο θάμνο
αυτή που εκτείνεται σαν χλωρίδα
καταπάνω τους
το σημείο της συναίνεσης και της
κατάφασης

μικρά μαγικά κουτιά………………………….

το δέρμα μια ελεύθερη σιωπηλή γραμματική
καμβάς από εντυπώσεις και
διαμεσολάβηση
φωτιά: το τέχνασμα σε απόσταση
το αληθινό δέρμα ξεντύνεται απ’ τα φωνήεντα
ζωγράφισε
τα απαλά σφουγγάρια ή το λεπτό στάχυ
την σίγουρη σύνδεση που υπάρχει
μεταξύ της σαγήνης της αρπαγής του νοήματος από αυτήν και
τα μαγικά κουτιά

ΕΝΑ ΑΚΡΙΒΟΠΛΗΡΩΜΕΝΟ ΡΑΒΔΙ φουσκώνει
(αλλά)
μετά τα μοσχεύματα
τρυφερά τρέχουν οι λέξεις
κατά μήκος του, ήσυχα