Ὅτι σοῦ ἐστιν ἡ βασιλεία καὶ ἡ δύναμις καὶ ἡ δόξα

ο μίλτος μετρούσε τον πόνο με την κοιλιά του
όσο ήταν φουσκωμένη δεν πονούσε
όσο δυσκολευόταν να μπεί στο αυτοκίνητο του δεν πονούσε
όσο η κοιλιά του στεκόταν ανάμεσα σε αυτόν και την ελένη
δεν πονούσε
η ελένη μετρούσε τον πόνο στο δέρμα της
κάθε φορά σημείωνε με ένα μαρκαδόρο
το σημείο που την ενοχλούσε
όταν πέθανε στο κρεβάτι της
ήταν καλυμμένη με μικρές μαύρες τελίτσες
ο νίκος δεν ήξερε να μετράει τον πόνο
γιατί ποτέ δεν του έδωσε όνομα
γιατί ποτέ δεν μου έμαθε να του δίνω όνομα
χαμογελούσε ειρωνικά χαμογελούσε καλόβολα χαμογελούσε σα να ξέρει κάτι
αλλά μάλλον δεν ήξερε τίποτα
πριν το τέλος άρχισε να φοβάται και ίσως άρχισε να διακρίνει το όνομα του πόνου
αλλά δεν πρόλαβε να μου το πεί
η ιωάννα μετράει τον πόνο της με πολλούς τρόπους
μια σταγόνα ρακή
μια σταγόνα κρασί
μια σταγόνα οινόπνευμα
ή
ένα χάπι δύο χάπια τρία χάπια
ή
ένα ποίημα δύο ποιήματα τρία
η ιωάννα δεν πέθανε ακόμη γιατι ξέρει το όνομα του πόνου και ας τη φοβίζει

πόνε μου καλέ καλέ μου πόνε
αν μονάχα ήξερα πώς σε λένε
θα σε καλούσα πίσω απ’ την πόρτα
θα σε καλούσα κάτω απ’ τα σκεπάσματα
θα ψιθύριζα το όνομα σου μέσα στη χούφτα μου
θα σου έγραφα παιδικά τραγουδάκια
θα σε νανούριζα θα σε τάιζα θα σε μάθαινα
αντί να σε βλέπω να χάνεσαι στην άκρη του ματιού μου
σταμάτα σε παρακαλώ να χάνεσαι στην άκρη του ματιού μου
πόνε μου καλέ μου πόνε

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: