James Pate – The Fassbinder Diaries – 5

1 – Ζεστό σκοτάδι και κρύο σκοτάδι
2 – Η έκσταση της Μάμα Ρόμα
3 – Η επιστροφή των ιερών τεράτων
4 – Αναδρομικές Νύχτες

3:04

Ο Φραντς είπε δάγκωσε με εδώ, και η Μιέζε τον δάγκωσε εκεί, και η Μιέζε είπε δάγκωσε με εδώ, και ο Φραντς τη δάγκωσε εκεί. Οι κουρτίνες ήταν κλειστές. Το χρώμα τους ήταν σαν γκρίζο δέρμα φιδιού. Έξω, ένας πόλεμος εξαπλωνόταν στο Βερολίνο. Ένα όπλο εκπυρσοκροτούσε προς τον Ντίλιντζερ σε μια οθόνη προβολής στο Σικάγο. Αυτοί βρίσκονταν κάπου αλλού. Τα δευτερόλεπτα τους είχαν ξεπεράσει ήδη και περίμεναν με τα όπλα ανά χείρας. Ένα σοκάκι χωρίς διαφυγή.

Ένα κόκκινο φώς αναβόσβηνε. Μέσα και έξω από τα κεφάλια τους, αναβόσβηνε. Έπαιζε μια βασανιστική, εκκωφαντική μουσική, που η Μιέζε την αποκαλούσε Μουσική Για Τρομερά Ηχητικά Γαμήσια. Έμοιαζε με ατσάλι που τσιτσιρίζει σε μια λίμνη το χειμώνα. Έμοιαζε με παγωμένο ατσάλι πάνω σε καυτό ατσάλι. Έμοιαζε σαν παγωμένο χώμα που πέφτει μέσα σε ένα παγωμένο, ανοιχτό στόμα.

Η Μιέζε είπε ρούφα με εδώ, και ο Φραντς τη ρούφηξε εκεί, και ο Φραντς είπε ρούφα με εδώ, και η Μιέζε τον ρούφηξε εκεί. Στους τοίχους κρέμονταν πίνακες που απεικόνιζαν γερασμένα και ευάλωτα και ήμερα και αχνιστά χερουβείμ που έμοιαζαν με βρώμικη καραμέλα. Ανάμεσα στον Φραντς και τη Μιέζε υπήρχαν πολλοί άγγελοι και δαίμονες. Τα μάτια τους βλεφάριζαν. Τα στόματα τους βλεφάριζαν. Τα κρύα και ορθάνοιχτα δευτερόλεπτα.

Ένα υπερβολικό δωμάτιο. Ένα δωμάτιο-σοκάκι. Ένα δωμάτιο Ντίλιντζερ.

Τα μαλλιά του, σκεφτόταν εκείνη, είχαν την αίσθηση των πούπουλων ενός νεκρού πουλιού, τα σκονισμένα πούπουλα ενός θηράματος. Τα μαλλιά της, σκεφτόταν εκείνος, είχαν την αίσθηση μιας περούκας που κρέμεται από την κορυφή ενός γυμνού δέντρου, μιας περούκας με ένα χρώμα που πλέον δεν υπάρχει και μια υφή που δεν έχει εφευρεθεί ακόμα.

Μετά τις λάμψεις, τις δαγκωματιές, τις ρουφηξιές. Μετά το χώμα, το κρύο, το ορθάνοιχτο στόμα. Μετά το ατσάλι, την περούκα, την καραμέλα και τα χερουβείμ. Ύστερα η Μιέζε ήπιε μια γουλιά από το μπουκάλι ουίσκι και κοίταξε έξω από το παράθυρο. Τα σεντόνια ήταν μωβ. Οι γρατσουνιές και οι πιπιλιές στο δέρμα τους ήταν μωβ. Μωβ, σαν σκοτεινό κραγιόν. Η μωβ λάμψη που εκπέμπουν μουγκές τηλεοράσεις ανοιχτές στις 3:04 τα ξημερώματα. Ένα αμάξι προσπέρασε το σπίτι. Και ένα αμάξι προσπέρασε το σπίτι. Και ένα αμάξι προσπέρασε το σπίτι. Και ένα αμάξι προσπέρασε το σπίτι.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: