Anne Sexton – Ρούχα

(μτφ. δική μου)

Φόρα καθαρό πουκάμισο
προτού πεθάνεις, έχει πει ένας Ρώσος.
Χωρίς σάλια, παρακαλώ,
χωρίς σημάδια από αυγό, ούτε αίμα,
ούτε ιδρώτα, ούτε σπέρμα.
Με θέλεις καθαρή, Θεέ –
λοιπόν, θα προσπαθήσω να υπακούσω.

Το καπέλο που φορούσα στο γάμο μου,
σου κάνει;
Λευκό, πλατύ, με ψεύτικα λουλούδια.
Παλιομοδίτικο, στυλάτο όσο κι ένας κοριός –
αλλά δεν είναι ταιριαστό
να πεθαίνεις φορώντας κάτι νοσταλγικό;

Και θα πάρω και το πουκάμισο
που φορούσα όταν έβαφα
ξεβαμένο, φυσικά, από το πολύ πλύσιμο,
σημαδεμένο από κάθε κίτρινη κουζίνα που έβαψα.
Θεέ, δεν σε πειράζει να φέρω μαζί μου και όλες μου τις κουζίνες, έτσι;
Εκεί φυλάω, βλέπεις, το γέλιο της οικογένειας, και τη σούπα.

Για σουτιέν
(θέλει και ρώτημα;)
θα διαλέξω το μαύρο, το ενισχυμένο, που έκανε
τον εραστή μου να με περιφρονήσει, όταν το έβγαλα.
Μου είπε, “Που πήγε το στήθος σου;”

Και θα φορέσω την φούστα
της μητρότητας, του ένατου μήνα μου,
αυτό το παράθυρο για την κοιλιά της αγάπης
που άφηνε κάθε μωρό να πέφτει – πλοπ – σαν μήλο,
τα νερά να σπάνε στο εστιατόριο,
φτιάχνοντας ένα σπίτι από θόρυβο –
εκεί θα ‘θελα να πεθάνω, παρακαλώ.

Όσο για τα εσώρουχα, διαλέγω τα λευκά τα βαμβακερά,
της παιδικής μου ηλικίας –
ήταν το δόγμα της μητέρας μου, ξέρεις,
ότι τα καλά κορίτσια φοράνε μόνο λευκά βαμβακερά.
Αν η μητέρα μου είχε ζήσει αρκετά,
θα είχε κολλήσει αφίσες ΚΑΤΑΖΗΤΕΙΤΑΙ στο ταχυδρομείο
για κάθε μαύρο, κόκκινο, μπλε που έχω φορέσει.
Παρόλα αυτά, καθόλου δεν θα με πείραζε
να πεθάνω σαν ένα καλό κορίτσι
με άρωμα Σουπλίν και Καζολίν.
Στα δεκάξι μου,
σίγουρα,
θα πέθαινα γεμάτη ερωτήσεις.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: