5/3/16

μου είπες έλα και θα γίνει το έλα να δείς.

σε ένα λοφτ ντυμένο με καθρέφτες και πάνω τους γραμμένες εξυπνάδες με γκλίτερ μαρκαδοράκι και ή αυτό είναι γέννημα θρέμμα τζεντριφικέησον ή κολυμπάμε στην ξυνίλα
σε ένα ξεκοιλιασμένο λοφτ χωρίς διαχωριστικό ανάμεσα στην κρεβατοκάμαρα τη χέστρα και το αρτ σπέης, μου είπες ψήσου να κοιτάξεις έναν καθρέφτη, ρώτησα παραμορφώνουν;
όχι, για να δείς τι μαλάκας είσαι και ξεράθηκες στα γέλια, σταθήκαμε μπροστά στα τζάμια και προσπαθούσα να δω τι έχει γράψει ο κόσμος πάνω αλλά ξαφνικά δεν καταλάβαινα, και μετά έγινε το άλλο περίεργο, έτσι όπως στεκόμασταν τα είδωλα μας κάναν μια κίνηση που δεν κάναμε εμείς, άρχισαν να παίζουν κουτσό μπροστά μας, και δεν ξέρω για σένα αλλά εγώ δεν μπορούσα να κουνήσω ούτε βλέφαρο, πάντως παίζαν με περισσότερη χάρη απ’ όση θα μπορούσαμε ποτέ να καταφέρουμε εμείς,

ύστερα τα είδωλα μας πιξέλιασαν και χάθηκαν, μου λες μαλακία είναι χαλασμένοι οι καθρέφτες φτάνουν μέχρι 480p και πολύ τους είναι και μετά κρασάρουν, δεν πειράζει δεν θα χαλάσουμε τη ζαχαρένια μας, σε ένα γυαλί γράφει
όταν σε βλέπω ματώνουν τα ούλα μου,
θα αγαπήσω την ουλίτιδα μου αντί για σένα
μέχρι να σταματήσει η καρδούλα μου,
και μετά κάπως βρεθήκαμε σε έναν καναπέ με ενσωματωμένο κάλενταρ/ατζέντα/δείκτη θερμοκρασίας δωματίου σε μια μικρή οθονούλα στο μπράτσο, και μου ξύριζες τις γάμπες, ντρεπόμουν πολύ να σε κοιτάω οπότε κοίταζα την οθόνη, 25 βαθμοί είναι μια ανθρώπινη θερμοκρασία, αν θες να με γρατζουνίσεις και λίγο δεν έχω πρόβλημα, το ξυράφι δεν γρατζουνάει τεμαχίζει βλάκα μου λες, ε τι να κάνουμε ας πάει το παλιάμπελο,

κάτι καταλάβαμε και οι δυό μας λάθος βέβαια σχετικά με το ξυράφι και τις συνέπειες του γιατί αφού με ξύρισες και μου άπλωσες κρέμα για τον ερεθισμό τελικά χάλασαν και τα πόδια μου, τόσο ωραία ποδαράκια είχα και τώρα ένα μάτσο χοντροκομμένα πίξελ γαμώ, ον τοπ οβ δατ παραπονιέσαι ότι έχουν ακόμα χαμηλότερη ανάλυση κι από τους καθρέφτες σου, λες και έχουμε μείνει στα 00s είσαι μου λες και για ένα παιδί της γενιάς μου ξέρεις πώς πονάει αυτό;
περπατάω κανονικά πάντως οπότε μπορώ ακόμα να σηκωθώ και μπορώ ακόμα να πάω να πλύνω το ξυραφάκι και να στο δώσω και μπορώ ακόμα να σου πώ παρόλαυτά ευχαριστώ και μπορώ φυσικά να πάω στο διάολο, τσουκ τσουκ σκαλοπάτι σκαλοπάτι και εκεί που περιμένω ότι θα βγώ έξω στο μεταξουργείο ανοίγω την πόρτα και κοντεύω να πέσω στο κενό, φωνάζω πάνω ρε συ τι φάση πώς θα βγώ; μου φωνάζεις κάτω γάμησε τα δεν έχει φορτώσει ακόμα, μάλλον δεν θα πας στο διάολο τελικά χιχιχι

οπότε ξανανεβαίνω

τι άλλο να έκανα δηλαδή

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: