7/8/16

Ένα τρένο κάνει στάση στην Ομόνοια. Είναι το τελευταίο δρομολόγιο, το τρένο είναι σχεδόν άδειο, μπαίνουν και βγαίνουν οι τελευταίοι επιβάτες. Αποβιβάζεται ένα μικρό αγόρι με τη μητέρα του. Το αγόρι φοράει φόρμα και φούτερ δύο νούμερα μεγαλύτερα, η μητέρα του φοράει ένα τεράστιο μαύρο παλτό με ξύλινα κουμπιά κουμπωμένα. Τα μαλλιά του αγοριού θέλουν κόψιμο, πέφτουν στο μέτωπο του άβολες, άχαρες τούφες που τις κάνει πέρα συνεχώς.

Από την Αττική μέχρι την Ομόνοια το αγόρι είναι καθισμένο απέναντι από τη μητέρα του. Πίσω του βρίσκεται το τέρμα του βαγονιού. Κανείς άλλος δεν κάθεται δίπλα της. Για δύο στάσεις το αγόρι κοιτάζει το πρόσωπο της μητέρας του που χαμολάει και γνέφει. Κάθε τόσο στρέφεται προς τα πίσω για να δει σε ποιον απευθύνεται η μητέρα του. Το βαγόνι είναι άδειο αλλά το αγόρι δεν λέει τίποτα.

Όταν το τρένο φτάνει στην Ομόνοια η μητέρα του αγοριού σηκώνεται και βγαίνει βιαστικά. Το αγόρι την ακολουθεί όσο πιο γρήγορα μπορεί αλλά εκείνη είναι πιο γρήγορη και έτσι το αγόρι, όσο κι αν προσπαθεί, τελικά τη βλέπει να στρίβει σε μια γωνία, το παλτό της τυλίγεται στιγμιαία στον τοίχο πάνω στην απότομη στροφή, και όταν το αγόρι φτάνει στη γωνία η μητέρα του έχει εξαφανιστεί.

Μπροστά του το αγόρι βλέπει τον ενδιάμεσο χώρο του σταθμού της Ομόνοιας, μεταξύ των εξόδων και της αποβάθρας. Η χρονιά είναι 1998, ο χώρος είναι υποφωτισμένος. Ένα κιόσκι με άσπρα αδύναμα φώτα που τρεμοσβήνουν και περιοδικά με θολά εξώφυλλα που μοιάζουν βρεγμένα ή σαλιωμένα. Ένα βαρέλι με φωτιά που σιγοκαίει και γύρω του τρεις φιγούρες ντυμένες για βαρύ χειμώνα που τρέμουν από το κρύο και γέρνουν προς τη φωτιά. Ένας γκρεμισμένος τοίχος και γύρω του εργαλεία, κουβάδες, φτιάρια, όλο κλεισμένο με ασπροκόκκινη κορδέλα.

Το αγόρι προσπερνάει το κιόσκι και τις φιγούρες με αργά, αβέβαια βήματα, κοιτάζοντας γύρω του για το μαύρο παλτό. Μαύρο παλτό πουθενά κι έτσι το αγόρι στέκεται δίπλα στον γκρεμισμένο τοίχο και την κορδέλα, μπροστά στα γκρίζα πλακάκια του υπόλοιπου όρθιου τοίχου και κοιτάζει τα λόγια που είναι γραμμένα πάνω του με σπρέι χωρίς να τα καταλαβαίνει: ΦΟΒΟΣ ΕΡΧΟΜΑΣΤΕ.

Μένει ακίνητο μπροστά στα λόγια και κοιτάζει μια αυτά και μια περιμετρικά πίσω του και περιμένει, γιατί υπολογίζει ότι αν ψάξει τη μητέρα του θα τη χάσει, ενω αν μείνει εκεί αυτή θα το βρει.
Κοιτάζει τα λόγια και προσπαθεί να τα καταλάβει, ξέρει τις δύο λέξεις ξεχωριστά αλλά δεν μπορεί να τις συνδέσει ούτε μεταξύ τους ούτε με κάτι αλλο. Όσο τα κοιτάζει φοβάται ότι μια από τις φιγούρες γύρω από τη φωτιά θα βρεθεί ξαφνικά πίσω του και έτσι κάθε λίγο κοιτάζει απότομα πίσω.

Την πέμπτη φορά που γυρνάει πίσω βρίσκεται καλυμμένο από τη σκιά ενός μαύρου παλτού. Δεν καταλαβαίνει αμέσως και έτσι καλύπτει το κεφάλι του όπως θα έκανε σε έναν εφιάλτη και αρχίζει να κλαίει σιωπηλά.

Η μητέρα του γονατίζει και το αγκαλιάζει και το κρατάει σφιχτά στην αγκαλιά της και του κάνει Σσσς, σσσς, σσσς, για πολλή ώρα. Ύστερα το αφήνει και το αγόρι την κοιτάζει και βλέπει μπροστά του το τεράστιο, απίστευτο χαμόγελο της.

Η μητέρα του λέει Πλάκα δεν είχε; και Είδες τι γρήγορη που είμαι; και Σου πήρα αυτά, και του δίνει ένα περιοδικό τυλιγμένο σε πλαστικό που τα γράμματα στο εξώφυλλο μοιάζουν λιωμένα και το αγόρι δεν τα καταλαβαίνει, και μια σοκολάτα.

Ύστερα η μητέρα γνέφει προς τα γράμματα στον τοίχο και του λέει Εμείς να δεις τι γράφαμε όταν ήμουν νέα, και Ξέρεις τι σημαίνει φόβος; Το αγόρι λέει ναι.

Εκείνη συνεχίζει να χαμογελάει αλλά τώρα χαμογελάει πάλι πίσω από την πλάτη του αγοριού και όμως χαμογελάει μόνο το στόμα της, τα μάτια της κάνουν κάτι άλλο, το αγόρι δεν ξέρει τι, αλλά δεν θέλει να ξανακοιτάξει πίσω, κι έτσι της πιάνει το χέρι και αρχίζει να προχωράει προς την έξοδο τραβώντας την μαζί του.

Το μαύρο της παλτό κάνει φλουπ φλουπ φλουπ στο ρυθμό των βημάτων τους και κόντρα στον παγωμένο αέρα που τους ξυρίζει στις σκάλες και η μητέρα λέει στο αγόρι Όχι δεν ξέρεις.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: