φιρουλί φιρουλά

ΕΝΑΣ ΣΚΟΠΟΣ ΓΙΑ ΛΩΠΟΔΥΤΕΣ ΚΑΙ ΛΗΣΤΕΣ
ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΜΕΝΟΣ ΣΤΟ ΠΑΡΙΣΙ EMPRES PONTOISE
ΑΠΟ ΤΟΝ PAUL CELAN
ΑΠΟ ΤΟ ΤΣΕΡΝΟΒΙΤΣ ΚΟΝΤΑ ΣΤΗ ΣΑΝΤΑΓΚΟΡΑ

Μόνο που κάποτε, σε σκοτεινούς καιρούς,
ΧΑΪΝΡΙΧ ΧΑΪΝΕ, “Στόν Εδώμ”

Τότε, που είχε ακόμα κρεμάλες,
τότε – έτσι δεν είναι; – είχε και
ένα πάνω.

Πού είναι τα γένια μου, άνεμε, πού είναι
η κηλίδα του εβραίου, πού είναι
τα γένια μου τα μαδημένα;

Γαμψός ήταν ο δρόμος που πήρα,
γαμψός ήταν, ναι,
γιατί, ναι,
ήταν ίσιος.

Νάνι, νάνι, ναι.

Γαμψή, έτσι γίνεται η μύτη μου.
Μύτη.

Και τραβήξαμε για το Φρίουλι.
Εκεί θά ‘χαμε, εκεί θά ‘χαμε.
Γιατί ήταν ανθισμένη η μυγδαλιά.
Μυγδαλόδεντρο, δεντρομύγδαλο.

Μυγδαλόνειρο, νειρομύγδαλο.
Ακόμα κι ο κέδρος.
Κερόδεντρο.

Νάνι, νάνι, ναί.
Έντρο.

τσέλαν.τουκανενόςτορόδο

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: