being/not there

λοιπόν στο λάπτοπ το μάουσπαντ έχει μια επιφάνεια
που λειτουργεί για σκρολ απ σκρολ ντάουν
αν τη χαϊδεύεις με το δάχτυλο σου πάνω κάτω
ναι τελοσπάντων διαβάζω αυτό τον διάλογο απ’το 2006
και πάνω-κάτω πάνω-κάτω τώρα χαϊδεύω το μάγουλο του
στο λιμάνι
να σκουπίσω τα δάκρυα
γιατί κλαίει;
δεν μου είπε ποτέ νομίζω
ή μπορεί και να μη το ζήσαμε
όπως δεν ζήσαμε τα ποτά στο μπαρ εκεί κοντά
(γιατί παραείμασταν μικροί και ψαρωμένοι)
όπως δεν ζήσαμε τον παρολίγο καυγά στις πόρτες τις αποθήκης
(ευτυχώς)
καμιά αρρενωπή φαντασίωση δεν πέτυχε
μάλλον καλύτερα έτσι
αλλά αυτό που θέλω να μάθω τώρα είναι
γιατί έκλαιγες
και αν όντως ήμασταν εκεί
και σου σκούπισα το μάγουλο
μύριζε πολύ το λιμάνι και ένιωθα σαν ψάρι
και η δυστυχία σου άρχισε να γίνεται αφόρητη
ναι, αυτό έγινε τελικά
τα μάτια μου κύλησαν αργά-αργά στους κροτάφους
τα χείλη μου πήραν το σχήμα φιλιού
τα βράγχια μου πετάρισαν και άρχισα να πνίγομαι
και πάνω που πήγες να μου απαντήσεις “να μωρέ…”
πλοφ έπεσα στο λιμάνι και δεν με ξαναείδες ποτέ
τώρα έχω φτάσει στην ανταρκτική
ούτε καν με φώκιες, μιλάω με τα φαντάσματα τους
και τα κόκκαλα μέσα στον πάγο
και τα σκαλίσματα στους τοίχους
που όσο αδύνατο
χαζό
παιδαριώδες κι αν είναι
πιστεύω με όλη μου την ψαρίσια ψυχή
ότι κάποτε τα σκαλίσαμε εμείς

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: