μέρκιουρι

αναρωτιόμαστε αν σαν ώριμες πλέον θα πρέπει να διαλέξουμε
τα υδρόβια φυτά ή τα υγρά βίαια κορμιά
ή σαν παιδιά μπορούμε ακόμα να έχουμε και τα δύο και τα πάντα

η συζήτηση που αρχίσαμε σηκώνει τσιγάρο
μα η συζήτηση που αρχίσαμε μας έφαγε το τελευταίο τσιγάρο
η συζήτηση που αρχίσαμε σηκώνει τσιγάρο και κάτι
μα η συζήτηση που αρχίσαμε μας έσβησε τη γόπα στο μάτι

γι’ αυτό ακριβώς παλιμπαιδίζουμε
κρυβόμαστε κάτω απ’ το μαρμάρινο τραπέζι
σαν αδέρφια που κατασκευάζουν μια τιμωρία
για να μπορούν να της κρυφτούν
γράφουμε καινούριες τρυφερές βλακείες μέσα σε κάθε δωμάτιο αυτού
του παλιού βαριού αφόρητου σπιτιού
αν και δεν συνέβη ποτέ σε θυμάμαι
να με τραβάς απ’ το κορδόνι γύρω απ’ τα χέρια μου στη ντουλάπα σου
να μου φοράς τα αγαπημένα σου ρούχα
και να προσπαθείς να διαβάσεις το παραλήρημα κάτω από τη φούστα μου
όσο χαράζω φρέσκα ακατανόητα σύμβολα στους αστραγάλους σου

αυτή η συζήτηση
αυτό το μεγάλο σαρκοβόρο κατοικίδιο
μας εμπνέει τις πιο πρωτότυπες διαφυγές
φύγε φωνάζουμε ρουφάμε έλα και φύγε
πάνω απ’ το τραπέζι με τη σκόνη
μου λες θα με μεταμορφώσει σε σωματίδιο

τελικά γινόμαστε δύο καθρέφτες
λείοι απαλοί ασημένιοι
και παίζουμε πινγκ πονγκ
την ίδια πινγκ υγρή πονγκ αργή πινγκ υδραργυρική φαντασίωση
μέχρι να ραγίσω εγώ ή εσύ ή η πραγματικότητα

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: