11/3/6

εε λοιπόν ναι άκουσες τις μουσικούλες σου, ήπιες τα ποτάκια σου, σε βλέπω όλο το βράδι να χορεύεις εκτός ρυθμού, λίγο αταίριαστα γι’ αυτό το πάρτι που δεν είναι πάρτι, έχεις έρθει σε τρομερό κέφι και δεν καταλαβαίνω γιατί, έχουν κοκκινίσει τα μάγουλα σου λες και σε μαστιγώνει το κρύο της σιβηρίας, κατεβάζεις τις τεκίλες τη μια μετά την άλλη και για να ‘χουμε καλό ρώτημα πού σκατά τις βρήκες τις τεκίλες, ποτέ δεν είχαν τεκίλα εδώ, άρα ίσως έφερες ένα μπουκάλι χοσέ κουέρβο ειδικά για αυτή την περίσταση; ανατριχιαστικό –
ναι σε ξέρω, δηλαδή ξέρω ότι έχεις ένα φριχτό μπλογκ και ξέρω ότι κοιτάζεις εδώ και δύο ώρες αυτό το ξανθό παιδί που χορεύει πιο ωραία από σένα, κοίτα ρε συ και κάπου αλλού, κοντεύουν να ματώσουν τα μάτια σου, και βλέπω τα μάτια σου όταν βλέπεις το ξανθό παιδί να χαμογελάει (όχι σε σένα) και να φεύγει και σε βλέπω να σκέφτεσαι ότι όταν γυρίσεις σπίτι θα κάνεις ένα ποστ στο μπλογκ σου που θα λέει κάτι σαν “είσαι ο γάτος του τσέσαιρ, φεύγεις και βλέπω το χαμόγελο σου για ώρες μετά” και αν μπορούσα θα σου έλεγα
σε παρακαλώ
για το καλό όλων μας
κάνε κάτι άλλο
μη γράψεις λέξη
έχεις τόσες άλλες επιλογές:
-μπορείς να κατρακυλήσεις σε κάποιο πεζοδρόμιο και να βρείς τον τρόπο να γίνεις αρμαντίλλο των υπονόμων, να ανακαλύψεις ένα καινούριο οικοσύστημα, να κάνεις παρέα με τα πλασματάκια του τσιγαρόζουμου και του γράσου και να μας αδειάζεις τη γωνιά
-μπορείς να βρεις ένα κλαδί σε κάποιο σαπιόδεντρο της μαυρομιχάλη και να στήσεις καρτέρι πάνω εκεί με τα δαχτυλάκια σου γραπωμένα πάνω του και τα χαζά ματάκια σου γουρλωμένα και να αναρωτιέσαι αν ο κόσμος καταλαβαίνει κουκουβάγια ή άνθρωπο ενω κανείς δεν σε κοιτάζει στ’ αλήθεια, και να μας αδειάζεις τη γωνιά
-μπορείς να κάνεις καριέρα σαν πλαστικό μπαλάκι σε παιδότοπο και να προσπαθείς να νιώσεις πιο έξυπνος από όλα τα παιδάκια που βουτάνε στην πολύχρωμη παρέα σου, να βράζεις από θυμό για όλες τις ανοησίες που θα ακούς καθώς τα πιτσιρίκια θα σε πλακώνουν με την αφόρητη αθωότητα τους, όμως να μη μπορείς να βγάλεις λέξη γιατί θα είσαι ένα πολύχρωμο τσαλακωμένο μπαλάκι – και να μας αδειάζεις τη γωνιά
-μπορείς να γίνεις άνω τελεία και να πιάσεις δουλειά σε κάποιο άρθρο της σώτης τριανταφύλλου, να κρατάς την ανάσα και το βάρος κάθε αποτυχημένου επιχειρήματος, κάθε αηδιαστικής πρότασης, να νιώθεις σημαντικός σαν τον άτλαντα ή το σίσυφο – αλλά να μας αδειάζεις τη γωνιά
-μπορείς να γίνεις μια μαύρη τρύπα και να καταπίνεις αστέρια με ομπσκιούρ ονόματα που κανείς δεν καταλαβαίνει γιατί τα βάφτισαν έτσι, μπορείς να γίνεις μικρόβιο που τρώει δέντρα και να καταβροχθίσεις τον αμαζόνιο, μπορείς να γίνεις η ποδάγρα στα πλοκάμια ενός χταποδιού, η γάγγραινα στα ψευδοπόδια μιας αμοιβάδας, το μετατραυματικό στρεςς ενός ιού που έχασε από το ανοσοποιητικό, η ψευδής συνείδηση ενός αυτοάνοσου νοσήματος, η χαμένη αγέλη ενός ερυθηματώδη λύκου,
όμως άδειασε αυτή τη γωνιά
ο κόσμος απλώνεται μπροστά σου γεμάτος δυνατότητες
περισσότερες απ’ όσες θα μπορούσα ποτέ να περιγράψω
ενώ αυτή η γωνιά
θα υπάρχει είτε με εσένα
είτε χωρίς εσένα
και δεν είναι καιροί αυτοί για ανοχές, πολυτέλειες, και όλα αυτά τα θλιβερά
που τελειώνουν με κλπ κλπ κλπ, δηλαδή και τα λοιπά και τα λοιπά
και τα λοιπά

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: